Weblog Jeroen Olthof

Zwarte zaterdag

Gisteren een traumatische ervaring meegemaakt. Zoals u wellicht weet ben ik leider van de E1 van Zilvermeeuwen. Een leuke ploeg van kinderen die voor het eerst in de hogere leeftijdsgroep mogen uitkomen.

Gisteren een belangrijke wedstrijd tegen ZCFC E1 een leuke ploeg van een leuke vereniging. Een goede ploeg, waar een oud klasgenoot leider van is, die fysiek en voetballend verder zijn dan mijn jongens. De wedstrijd ging kansloos verloren met 1-5. Op zich is dat niet zo erg. Het traumatische zit hem in het feit dat het de ploeg van mijn gewaardeerde collega in de raad, Piet vanTellingen, is.

Piet van harte!

SVA een nieuw kunstgras veld

Vanmiddag bij de opening van het nieuwe kunstgras veld van SVA geweest. Een mooi moment voor een florerende vereniging die optimaal profiteert van de wijk Saendelft. Toch een moment met gemengde gevoelens. Eigenlijk zou er nu een andere opening moeten zijn. De opening van een nieuwe accommodatie naast het huidige complex.

Door de enorme groei van het aantal leden volstaat het huidige complex niet meer. Al jaren is men bezig met de aankoop van de gronden naast het huidige complex om daar de noodzakelijke uitbreiding te realiseren. Helaas is dat tot nu toe onmogelijk gebleken.  Zoals zo vaak gaat het gewoon om de knikkers. SVA zit nu wel met een probleem. De huidige opstallen zijn nodig aan vervanging toe, maar men twijfelt of een investering nu wel verstandig is. Wellicht dat er de komende jaren toch een oplossing komt en de noodzakelijke uitbreiding alsnog gerealiseerd kan worden.

SVA in ieder geval gefeliciteerd met het nieuwe veld en veel succes.

de verantwoordelijkheid van ouders

Dinsdag 10 en donderdag 12 november stond de behandeling van de laatste begroting van deze periode op de agenda. In een moeilijke tijd is het college er in geslaagd een degelijke sluitende begroting aan de raad te presenteren.

In deze laatste begroting is ook een andere werkwijze gekozen. Op dinsdag, tijdens de algemene beschouwingen, kon er in tegenstelling tot voorgaande jaren gedebatteerd worden over de bijdragen van de verschillende partijen. Dat leverde leuke, soms scherpe debatten op.

Tot mijn verbazing werd ik in mijn algemene beschouwing aangevallen op mijn uitspraak dat ouders verantwoordelijk zijn voor de opvoeding van hun kinderen. En als men zich aan de verantwoordelijkheid ontrekt daar de pijn van moet voelen. Ik zie nog te vaak dat ouders het leuk vinden om kinderen te hebben, maar de verantwoordelijkheid van de opvoeding bij anderen leggen. Het onderwijs, de sportvereniging, ze dragen bij aan de ontwikkeling van kinderen, de overheid vervult een ondersteunende rol en kan een bijdrage leveren bij het opvangen van kinderen, maar uiteindelijk blijven de ouders verantwoordelijk.

Mijn bijdrage begon overigens met de problemen van jongeren vanaf 12 jaar. Jongeren veroorzaken wellicht overlast, maar dat heb ik zelf ook wel veroorzaakt toen ik op straat met vrienden rondhing en mijn kinderen zullen soms ook overlast veroorzaken, maar daar zit mijn punt niet. Er is wel een probleem met jongeren die crimineel gedrag gaan vertonen en daarbij andere jongeren betrekken. Drugshandel, bedreigingen of vernielingen hebben niets meer met kwajongensstreken te maken. Jongeren die willen meedoen in de samenleving zullen we helpen, maar jongeren die niet willen moeten wat mij betreft hard worden aangepakt.

Mijn punt zit erin dat deze problemen niet van de ene op de andere dag zijn ontstaan. In de ontwikkeling van kinderen tot 12 jaar zie je de problemen ontstaan, Daar zie je dat er ouders zijn die zich onttrekken aan de opvoeding van hun kinderen. Ouders moeten verplicht worden om betrokken te zijn bij de ontwikkeling van hun kinderen. En als ze dat niet willen dat moeten ze maar voelen. Ouders die wel willen maar niet kunnen moeten geholpen worden, daar zijn verschillende mogelijkheden voor.

In de krant is wellicht de indruk ontstaan dat we daarbij onderscheid maken tussen allochtoon of autochtoon. Niets is minder waar. Mijn bijdrage geldt voor elke ouder en dat staat los van afkomst.

Is Zaanstad vol?

Is Zaanstad vol? Een vraag waar iedere politicus angsvallig voor wegloopt. De afgelopen jaren heb ik in ieder geval niemand gehoord die dit onderwerp aan de orde wilde stellen.

Wat mij betreft zijn er wel degelijk grenzen aan de groei van Zaanstad. Als we de identiteit van Zaanstad willen behouden en eisen aan de binnenstedelijke ontwikkeling stellen dan betekent het dat de groei van Zaanstad beperkt is.

Binnen de Metropoolregio Amsterdam neemt Zaanstad een unieke plek in. Met een karakter van stedelijk en landelijk, met mooie groengebieden en een rijke historie van oude industrieen onderscheidt Zaanstad zich binnen de regio. We moeten die identiteit behouden en op basis daarvan profiteren van de mogelijkheden die de Metropoolregio ons biedt. Dat betekent dat er geen nieuwe bouwlocaties in het groene buitengebied meer zullen plaatsvinden.

Nieuwe ontwikkelingen zullen dus vooral binnenstedelijk moeten plaatsvinden. Maar ook daar zitten beperkingen aan. Nieuwe binnenstedelijke ontwikkelingen moeten wel aan een aantal eisen voldoen. Ze moeten passen binnen de bestaande omgeving, met aandacht voor de openbare ruimte, voldoende parkeerplaatsen en een goede verkeersontsluiting.

Zaanstad is nog niet vol, maar de groei is beperkt!

Schilders- Waddenbuurt

Vanaf de eerste dag dat ik in de raad zit beheerst dit dossier ons werk. Via zijn wekelijks column houdt  Nico vd Broek ons op de hoogte van de laatste stand van zaken. En regelmatig is het onderwerp van gesprek in het Zaanstad Beraad of de Raad zelf.

Het dossier Schilder- Waddenbuurt bestaat uit drie onderdelen, de Jedelooschool, de Juliana van Stolbergschool en het Voorslagterrein. Volgens de bewoners is er in alle dossier veel fout gegaan, zijn bewoners niet serieus genomen en hebben er dubieuze transacties plaatsgevonden. Om nu voorgoed een einde aan alle speculaties te maken en een duidelijk overzicht van de feiten te geven heeft de raad op 2 juli besloten een onafhankelijk bureau een feitenoverzicht op te laten stellen. Op 1 oktober is het rapport gepresenteerd en op 8 oktober zijn de resultaten in het Zaanstad Beraad besproken. Afgelopen donderdag vond in de raad het afrondende debat plaats.

Uit het rapport is in ieder geval één punt duidelijk naar voren gekomen. Het betrekken van bewoners bij de ontwikkeling van het Voorslagterrein is slecht geweest. Op enig moment is er bewust voor gekozen om de bewoners niet bij de ontwikkeling te betrekken. Achteraf en op basis van de huidige werkwijze onbegrijpelijk. Verder heeft het rapport ook aangetoond dat niet alle stukken beschikbaar zijn en vooral de wijze van besluitvorming van voor 2000 hiaten vertoont. Zo is niet duidelijk waarom er bij de Jedelooschool voor een prijsvraag is gekozen en is niet duidelijk hoe de mondelinge afspraak over de ontwikkeling van het Voorslagterrein nu feitelijk tot stand is gekomen.

Het rapport geeft echter ook een aantal hele duidelijk antwoorden. Zo is de Gemeente nooit partij geweest bij de verkoop van de Juliana van Stolbergschool, is de prijs die voor het Voorslagterrein betaald is en de gevolgde procedure helder en marktconform en hebben er zeker geen dubieuze transacties plaatsgevonden. Verder geeft het rapport een duidelijk overzicht van alle feitelijke gebeurtenissen en komen de onderzoekers tot de conclusie dat het college en de raad binnen haar bevoegdheden heeft gewerkt en er geen verwijtbare fouten zijn gemaakt.

Op basis van het rapport kom ik tot de conclusie dat het ontbreken van de stukken over de prijsvraag en het tot stand komen van de mondelinge overeenkomst slordig zijn en nooit had mogen gebeuren, maar geen andere besluitvorming tot gevolg zou hebben gehad.

Toch vinden wij dat de afronding niet compleet is. Bewoners geven aan over feitelijke informatie te beschikken die een ander licht op de situatie laat schijnen en we kunnen dit dossier alleen definitief sluiten als de bewoners de gelegenheid hebben gehad die informatie in het rapport te laten betrekken.

Afgelopen donderdag heeft de raad unaniem de motie van 2 juli uitgebreid en heeft de begeleidingscommissie opdracht gekregen om ook de aanvullende informatie van de bewoners in het rapport te betrekken en de bewoners de gelegenheid te geven een toelichting te geven. Ik hoop dat we hiermee dit voor alle partijen lastige dossier naar tevredenheid te kunnen sluiten.

25ste Dam tot Damloop

Zaterdagavond en zondag de 25ste Dam tot Damloop bezocht. Wederom weer een enorm spectakel.

Zaterdagavond werd er in het kader van de 25ste editie ook een loop georganiseerd. Met 25.000 lopers een enorm succes. Van lopers begreep ik dat de publieke belangstelling langs de weg wat tegenviel, maar in Zaandam was het een groot feest.

Overdag was het feest op de Burcht begonnen met de wandelaars die onder grote belangstelling werden binnengehaald. Ook de PvdA was met een team van de partij. Helaas moest ik me als gevolg van een onwillige knie op zaterdagochtend afmelden. In de middag kon ik mijn collega's bij de finish wel binnenhalen.

Vanaf 19.00 uur was ik met mijn gezin op de zuiddijk van de partij om de sportievelingen op een welverdiend onthaal te tracteren. Het was wel wat moeilijk om vrienden en bekenden onder de lopers te ontdekken. Wat bleek ze liepen allemaal in hetzelfde paarse shirtje.

Zondagochtend al weer vroeg op, want om 10.15 uur moest mijn zoontje de 2,2 kilometer lopen. Wat was ik trots toen ik hem van de Beatrixbrug af zag komen en als één van de eersten de finsish zag passeren. 's Middags nog even bij de recreanten gekeken. 35.000 lopers in een lang lint van Amsterdam naar Zaandam. Wat een feest. Complimenten voor de organisatie.

Helaas zit er ook een zwart randje aan dit grote feest. Vanmiddag is in het zicht van de finish een loper aan de gevolgen van een hartstilstand overleden.

Ondanks dit nare voorval moeten we als Zaanstad trots zijn dat we zo'n enorm sportspectakel in de stad mogen verwelkomen. Hier blijkt maar weer dat sport verbroedert, maar ook dat topsport en recreatie prima samengaan.

Onverstandige uitlatingen van een partijgenoot.

Vandaag 17 september heb ik met verbazing een artikel in het NHD gelezen over uitlatingen die HarmJan Egberts op zijn Web-log over de vakbonden heeft gedaan. Met zijn uitlatingen grieft hij de leden van de vakbeweging in het algemeen en die van vele duizenden leden van de FNV in het bijzonder. Veel van die leden zijn al vele jaren lid van de PvdA of hebben er jarenlang op gestemd.

Als fractievoorzitter en kandidaat lijsttrekker neem ik krachtig afstand van zijn uitlatingen. Binnen de PvdA is ruimte voor het debat, is ook ruimte voor verschillende opvattingen. Maar deze uitlatingen zijn onnodige kwetsend en hij moet zich realiseren dat hij in zijn functie van wethouder een voorname rol in de afdeling van de PvdA Zaanstad speelt.

De vakbeweging is met honderdenduizenden leden nog altijd een belangrijke vertegenwoordiger van de werknemers in Nederland.

Een nieuwe uitdaging

Toen ik me medio 2005 aanmeldde als kandidaat raadslid kon ik nooit bevroeden dat ik 4 jaar later de nieuwe kandidaat lijsttrekker zou zijn.

Voor 1 juni 2009 moesten de zittende raadsleden kenbaar maken of we ons ook voor een volgende periode weer kandidaat wilden stellen. Voor velen misschien vanzelfsprekend, ik heb daar toch een tijd over na moeten denken. Kan ik me de komende periode nog voor 100% inzetten en wat vindt mijn gezin ervan. Aangezien ik het raadswerk nog ontzettend leuk vind, mijn gezin geen bezwaren heeft, ik het een hele eer vind en mijn werk nog niet af is heb ik besloten me voor nog een periode kandidaat te stellen.

Eind juni werd echter duidelijk dat Hans Luiten besloten had, na een periode van 16 jaar in het openbaar bestuur, niet door te gaan. Ondanks het feit dat ik al eens met Hans gesproken over stoppen of doorgaan kwam zijn besluit toch als een verrassing. Wie moest hem opvolgen? Was ik als nieuweling al klaar voor zo'n grote stap? De weken die volgden heb ik diverse gesprekken gevoerd en uiteindelijk besloten de stap te wagen en me kandidaat te stellen voor het lijsttrekkerschap.

De procedure bij de PvdA is, dat leden zich voor 15 augustus, ondersteund met 50 handtekeningen, kandidaat konden stellen. Als er meerdere kandidaten zijn, volgen er lijsttrekkers verkiezingen. Op 16 augustus bleken er echter geen andere kandidaten te zijn en ben ik de enige kandidaat lijsttrekker. Eind november moet de ledenvergadering dit nog bekrachtigen, zodat ik me pas na deze ledenvergadering officieel lijsttrekker mag noemen.

Ik vind het een hele eer dat ik deze nieuwe functie mag bekleden en de vele positieve reacties geven me veel vertrouwen om de verkiezingen in te gaan.